Hiperaktif masal kahramanı olan KelRapunzeL prens filan bekleyemez ,sıkılır,saçını keser, örer ,kuleden kendi başına iner...

Son Yazılarım

• 3000 Yılında İnsanları Ne Kolaylıklar Bekliyor ?
• PEN "Uluslararası yazarlar " Hoax yazma yarışması
• 30 yaş depresyonumu hırsız çaldı
• kozmokarmaşık dolaşık öykü
• Kender Teyze:Yeni nesil Ekolojik Ürünler

Kategorilerim

• • hiperaktivite-dikkat eksikligi,ozel ogrenme guclugu
  • mizah
  • kender
  • yemek
  • oyku
  • KelRapunzeL
  • tehav
  • hiper hidrosis dayanisma cemiyeti
  • gunluk

Arkadaşlarım

• pinarozfidan
• pastamalzemeleri

Bağlantılarım

Cuma · Kategori: mizah

Anladığım kadarıyla sağlık terörü 3000 li yıllarda duruma iyice el koymuş.

 

Evli ve çocuklu olmanın ömrü uzattığını fark ederek tüm erkekleri evli ve çocuklu yapmak yetmemiş

 

bir de egzersiz zorunluluğu getirmişler.

 

Zavallı erkekler de napsın.Bari bu sıkıcı işi yaparken kendimde olmayayım demiş gitmiş bir egzersiz robotu yapmış.

 

Zamandan tasarrufmuş.Peh. Kimi kandırıyorsunuz.

İhtimal 2:Bu kadar sağlıklı yaşam hijyen saplantısı bağışıklık sistemimize iyi gelmedi.

 

Nezle virüsü bile bizi yorgan döşek hasta ediyor.

Bu arada sayın baylar.Dikkatinizi çekerim.

Güzel hemşire miti 3 binli yıllarda sona eriyor.

 

Bildiri:STKYSKC/KM

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

Cuma · Kategori: gunluk

 

 

Boeing Avenue 336612

PE Schiphol-Rijk. The Netherlands.

RESULTS FOR CATEGORY "A" DRAWS

Congratulations to you as we bring to your notice the

results of the first Category draws of MICROSOFT

PROMOTION INT. We are happy to inform you that you have

emerged a winner under the First Category, which is part

of our promotional draws...bla bla bla

 

Please contact Microsoft claim department immediately for

due processing and remittance of your prize money to a

designated account of your choice:

************************************************** **********

Dr.Michael Van.Beaker

Tel.:+31-613-602-335.

Email:baristervanbeak@...

Email:baristervanbeak@...

************************************************** **********

N.B: Any breach of confidentiality on the part of the

winners will result to disqualification. Contact your

claim department immediately.

Sincerely Yours,

Mrs. Betty Rice (Moloztaş)

PROMOTION COORDINATOR

Is that email message a scam?(bu mail şüpheli mi?)

joewein.de LLC

Fighting spam and scams (İnternette spamle savaş )

on the Internet

Home / Blog / About us

Spam

419/Nigeria

Online fraud

jwSpamSpy

Contact

Email Spam Filter:e mail spam filtresi ücretsiz deneyin

Try it for free!

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

Pazar · Kategori: gunluk

Hırsız

 

Benim tam üniversiteden mezun olacağım gün-yani mezuniyet töreninin bir gün öncesinde evime hırsız girdi

Ööle geceleyin bilgisayarda oyun oynarken …bir çıplak ayakla yürüyüş sesi duydum ve arkama döndüm .. aa bir adet hırsız ..yüzünde çorap ,elinde bizim mutfaktan alınmış bıçak.

Kendimi o gün tanıdım  ..meğer ben  ne soğukkanlıymışım -tabii sadece olay sırasında -olayın gerçek olduğunu algılayamamış olmamın da bu soğukkanlılıkta payı var elbet.Sabahın o saatinde odamda bir hırsız bulunca  gerçek hayattan çok  rüya ya da izlediğim bir filmden sahne gibi geldi  

 

Ayrıca sanırım sezgilerim ve mantığım el ele verip olayı kontrol altında tuttu-ben o sırada orada değildim bir nevi..

 

İyi ki de değilmişim –belki o zaman panik yapardım

 

..ve panik sonum olurdu

Hırsızı görür görmez söylediğim söz sanırım hırsızı da dağıttı..

 

 -her yer demir parmaklık ve kapı demir kapı sen nasıl girdin

-??? ! sana ne

Bağırdım ,saldırdı,hırsızla boğuştum

burnumu kırdı-

sonra da bir havlu alıp yardımcı oldu !!

Allah tarafından hırsızın iyi kalplisine denk gelmişim
kan göremeyenine ..
büyük bir ihtimalle ümitsizliğe düşmüş  ,hayata öfkelenmiş ,hırsızlığa girişmiş ama kişiliği bu işe uygun değil

 

umarım bu işi bırakmıştır

Bu arada ben oyun oynarken kola içiyordum şaşkınlıktan mı nedir ona da ikram etmeye kalktım:p

 

hırsıza kola ikram eden ilk ev sahibi benimdir herhalde.
 
Gitmek için birilerinden telefon bekledi ,alacağını aldı çıktı gitti.

Sonra mı ?
İki yıl gece tek başımayken uyuyamadım.
Her gece korktum
..daha yeni yeni iyileştim atlattım evde yalnız kalabilmeye başladım

 

dünyaya deneyim kazanmak üzere geldiğime inanırım ve olayların beni korkutmak cezalandırmak ya da şanssızlık nedeniyle değil bana verecek bir mesajı olduğu için başıma geldiğine-büyük resim bu..

öğreneceğim bir şey varsa bir problemim olur .O problem aslında bir öğretmendir -onun altında ezilmek ,bunalıma girmek, korkmak ,hasta olmak, çözüm üretmek gibi seçeneklerden herhangi birini seçebilirim

depresyon ve korku da bir öğretmen oldu bana..

çözüm aklıma gelmiyorsa çözümün peşine düşerek yeni şeyler öğrenir yeni yollar keşfedebilirim ya da çökmeyi ,günü harcamayı ve acı çekmeyi secebilirim.

hırsız olayı bana şunu düşündürdü:bu olay olmasaydı hayatımı 29 yaş depresyonuyla bir kaç yıl debelenerek geçirecektim

oysa o olay bana zen-vari bir kesinlikle hayatı nasıl boşuna geçirdiğimi gösterdi..derhal beyhude bira-depresif müzik -ev partisi hayatını bırakıp bundan sonraki hayatım için bir yön çizdim..oysa koskoca yılım yok "göz kontağı kuramıyorum "yok "beden dilim presentable değil " "hiç bir işte çalışamayacağım, boşuna diploma alıyorum " vs vs depresif duygularla sorunu erteleyerek geçiyordu-buna 30 yaş depresyonu deniyor

..okuldaki bir "okul sonrası iş hayatına hazırlık ve bilgilendirme" toplantısında bölüm kürsü başkanımız saolsun ,tüm kendime güvenimi bir anda yıktı ..o zaman hiperaktif olduğumu da bilmiyordum -onu çok sonra ,öğretmen olduğumda okuldaki rehberlik servisi beni yönlendirdi..ve öyle teshis kondu .Yani ben hiperaktif olduğumu geçen yıl öğretmen olarak çalıştığım okuldaki rehberliğin yardımıyla öğrendim.Daha önce ne sorunum olduğunu bilmiyordum.

Başarısızlığı mutlak sanıyordum.

yani o gün için çözümsüzdü hersey..sonsuza dek böyle olacağım sanıyordum..

satürn ve 30 yaş depresyonu insanı işte böyle yere çarpıyor

çaresizlik,ümitisizlik ,güvensizlik ..korku..Bunlar bizi deniyor ..ya da geliştiriyor.

Bunları kimse okulda öğretmiyor.Anne babamız da öğretmiyor.Kendimiz yaşayarak öğreniyoruz.Bazılarımız zor öğreniyor .Özellikle farklıysan ve bu yüzden önünde örnek alabileceğin kimse yoksa.

 çözümsüz müydü peki

hayır sadece o anda çözümü göremiyordum- o olaya kadar  ilerlemek ve yaşama güvenmek yerine kendi kendimi yemeyi seçmiştim

yola devam etseydim bir sonraki dönemeçte çözüm beni bekliyordu-bunu ancak hırsızla boğuşup hayatın ne kadar kolay kaybolabileceğini bizzat deneyimleyerek sert bir şekilde öğrendim-

hırsız olayından sonra kendimden esirgediğim şansı kendime tanıdım
formasyona devam ettim
yapamazsın diyen depresif sese meydan okudum

sana bu dünyada yer yok diyen ümitsizliğe meydan okudum
korkumla yüzleştim

 yola devam edip formasyon alıp öğretmenliğe başladıktan sonra çözümler ortaya çıktı...hiperaktif olduğumu öğrendim ilaç tedavim başladı dahası kaç yıldır kişilik özelliğim zannettiğim pek çok farklılığın aslında hiperaktiviteden kaynaklandığını öğrendim.

hırsız eve girip de hayatın ne kadar değerli olduğunu 4 saat içinde öğretmeseydi bunalım devam edebilirdi..tüm hayat boyu mutsuzluk..ölümden daha beter bir acı-depresyon

depresyon da bir öğretmendir -30 yaş krizi-satürn döngüsü
çözülmez görülen her tür problem yaşamın içindeyken çözülüyor
ama en kötü öğretmen ümitsizlik
yani o hırsızla paylaştığımız duygu

o hırsıza da söylediğim şey buydu..kendimde gördüğüm herşeyi bana ayna gibi yansıtarak beni kendime getirdi

kızgınsın ya da umutsuzsun..yoksa bu senin yapacağın iş değil-kan görmeye bile dayanamıyorsun..sen kan dökemezsin ..hırsız da olamazsın.. bu seni mahveder

öğretmen olmak isterken hırsız olmuş
ben öğretmen olabilecekken günlerimi bilgisayar oyunu oynayarak ve kendime acıyarak geçiriyordum

işte bu kafama DANNNK etti

ümitsizlik insanı zayıf düşürür sonra da geri kalan her tür kötü enerji kişiyi yer bitirir
bu yüzden ben o hırsıza teşekkür borçluyum

bana kendimi gösterdiği için
enerjimi çalan ümitsizlik hırsızı yerine eli bıçaklı hırsızı tercih ederim

ölseydim...dünyadaki deneyimlerim bitmiş olacaktı..yaralansaydım ya da sakat kalsaydım öğreneceğim başka deneyimlerim olacaktı
bu kadar ucuz atlattığım için Tanrıma teşekkür ederim

ölümle karşılaşmak beni hayata bağladı-ama beni kendime getirmek için daha azı da olamazdı-uyandım aniden...

senin bu tür bir deneyime ihtiyacın yoksa zaten başına gelmez

zaten ben de bunu anladıktan sonra hırsız korkumdan kurtuldum ve evimde huzur içinde uyumaya başladım
öğreneceğimi öğrenmiş hırsız dersinden geçmiştim

sıradaki derse hazırım
 

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

Çarşamba · Kategori: oyku

   Fermuarlar ,ayakkabı bağları ve başka bağlar... 

 

 

Ülkeyi sürüngen dev fermuarların istila ettiği günlerdi.Bulutsuz ve aydınlık bir gündü.Ben yine her zamanki gibi evden çıkmış soğan şekerlemeleri almak üzere bir eczanaye giderken yolda insanı ayakkabı bağcıklarından yakalayıp öğüten korkunç sürüngen fermuarlardan biri ile karşılaşmamak için dua ediyordum.Asfaltın bir ucundan diğerine sinsice gizlenen bu fermuarlar siz yanlarına gelince birden zzzzzt diye açılıp sizi yutuveriyor sonra da kapanıp yeni avlarını bekliyorlardı ama ayakkabılarınız bağlıysa size dişleri ile tutunamadıkları için yakalayamıyorlar yanlarından bi selamet geçip gidiveriyordunuz.Ben ise saplantılı bir insandım. Soğan şekerlemesi yemeden ayakkabılarımı bağlayamıyordum bi türlü.Bunun nedenini hiç düşünmemiştim çünkü ne zaman düşünmeye başlasam biri ile çarpışıyordum.

O gün de öyle oldu zaten.Tam ‘’Ayakkabılarımla soğan şekerlemelerinin ne ilgisi olabilir kii …‘’diye düşünürken ağzını kovan gibi açmış şarkı söyleyerek yürüyen kızıl sakallı bi adamla çarpıştım.Adama pardon bile diyemeden birden trafik karıştı.Kafamı toparlayıp tekrar baktım.Tanrım! adam yere düşmüş çenesini otobana çarpmıştı, yüzbinlerce otomobil yolunu değiştirmiş adama doğru gitmekteydi. Ağzı açık öyle kalakalmıştı adamcağız. Kurtarmak üzere bi hamle yaptım.birden fark ettim adamın ağzı o kadar büyüktü ki park etmek üzere yer bulamayan pek çok araç sahibi arabalarını garaj sandıkları bu boşluktan içeri sürüyor ve boğazının derinliklerinde kayboluyorlardı.adam mutlu bir yüz ifadesiyle bana göz attı ve ''mmmm ''dedi '' Nefisti. Sağol arkadaş Ne zamandır kimse bana çarpmamıştı ,açlıktan ölüyordum.Zaten o soğan şekerlemelerini de ben icad ettim .Alışkanlık yaparlar ,bi kez yiyen yine ister . Bunun nedenini düşününce de benimle çarpışır ve ben de yere düşer karnımı doyurabilirim böylece.Sen şimdi yine onlardan yiyeceksin ve bütün bu dediklerimi de unutacaksın nasıl olsa heh heh heh'' dedi

 

Adamın sırrını çözmüştüm. O bir araba yiyendi.Üstelik öyle masum şarkılar söylüyordu ki sadece sıfır km deki yeniyetme spor otomobiller degil tecrübeli 1955 model Chevroletler bile onun tuzağına düşüp korkunç dişleri arasında eziliyor, korna çığlıkları arasında yok olup gidiyorlardı küçük dilinin derinliklerindeki boşluktan kayarak.Demek gümüş dişlerine dolunayın aksetmesinden ibaret sandığım onca aydınlık ve büyüleyici şarkılarının yankılarının çıkıp yayıldığı ağzı, gerçekte acılar içinde son kez farlarını irileştiren talihsiz otomobillerin otobana son kez bakışlarıyla aydınlanan bir dehşet çukuru idi.Kanım donmuştu adeta. Erimesi için hemen güneşe çıktım.O da nesi !Adamın yan cebinden bir ses geliyordu.''Yapma kıyma onlara diyordu ''cılız ses ''bir kez olsun beni dinle ne olur!!''Merak edip adamın cebini açtığımda pırr diye bir sey dışarı uçtu .Hayır yanıldınız! O bir helikopter değildi .O adamın vicdanıydı.Canavar, vicdanını susturamayınca bi şekilde yakalayıp cebine tıkmış üstüne üstlük bi de fermuarını kapatmıştı.Artık nihayet vicdancık serbestti.Adamı vicdanınla başbaşa bırakıp yoluma devam ettim.O sırada yan cebimden ohh diye bir ses duydum Vicdanım rahatlamıştı. Rahatlar rahatlamaz da dırdıra başladı kaldığı yerden '' Sana demiştim dimi yeme o soğan şekerlemelerini ,beni dinle diye. Bak gördün işte nelere sebep olduğunu. Bi daha yemicen ,söz ver bana yemicen'' Üff yine başladı ..diye sıkıntıyla içimi çektim.Ne vardı ki?Soğan şekerlemesi yiyorsam niye büyütüyordu ki bunu.” Sersem şey nolacak...”derken ayakkabılarımın bağlanmamış olduğunu fark ettim. Aman Tanrım! Hayatım tehlikedeydi.”Derhal soğan şekerlemesi yemeliyim! “diye düşündüm yoksa asla bağlayamazdım ayakkabılarımı ve fermuarlara yem olurdum.Ayakkabı bağlarımla soğan şekerlemesi yemenin ne alaka olduğunu düşünmemeliydim bile.Çünkü ne zaman düşünsem biri ile çarpışıyordum .Hem cok saçmaydı ki bu .Ayakkabı bağlarımla soğan şekerlemesi arasında ne gibi bir bağ olabilirdi ki. Tam o anda....

 

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

Çarşamba · Kategori: mizah

 

 

DEBREŞME DİYOM OOLUM ! GEÇEMEZSİN 

 

 

BURDA KENDER TEYZE ÜRÜNLERİ VAR !

 

Yukarıdaki canavarlar ne kii...Kender Teyze pekmezleri sayesinde bunlar gibi beşini  tek elinizle dağıtırsınız.

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

« Önceki ::